Liść mięty 200g - Ziółko

• Działa rozkurczająco na mięśnie gładkie przewodu pokarmowego.
• Słynie z tego, że pomaga przy różnorakich dolegliwościach żołądkowych.
• Liście mięty są świetnym dodatkiem do potraw rybnych, a także jednym z głównych składników lemoniady, tuż obok cytryny.

Mięta nie ma specjalnych wymagań uprawnych – wystarczy jej wilgotne podłożne oraz niewielkie nasłonecznienie, by bujnie rozkwitać. Występuje na terenie całej Polski, zaś jej znakiem rozpoznawczym są przyjemnie pachnące liście. Z tego powodu chętnie jest wykorzystywana w kuchni. Nie tylko walory smakowe i aromatyczne decydują o jej popularności. Istotna jest również obecność cennych składników, dzięki którym wykorzystuje się ją w ziołolecznictwie.

Z punktu widzenia biologii, mięta należy do rodziny jasnotowatych. Można ją spotkać w 30 gatunkach oraz w ponad 300 odmianach. Ciekawa jest geneza powstania jej nazwy, której źródeł należy szukać w mitologii greckiej. Pochodzi od imienia nimfy Mentha/Minthe, w której zakochał się sam Hades. O takie uczucie zazdrosna była jego żona – Persefona – która postanowiła pozbyć się rywalki. Bóg Świata Zmarłych chcąc uchronić swoją lubę przed zazdrością małżonki, zamienił ją w roślinę, dzięki czemu nimfa uszła z życiem.

Niezależnie od tego, skąd wywodzi się jej nazwa, mięta ostatecznie dotarła do Polski. Spotkać można ją najczęściej w trzech odmianach:

• mięta pieprzowa – jest to najpowszechniejsza odmiana w Polsce. Wyróżnia się intensywnym zapachem, zawiera również duże ilości mentolu. Jest to gatunkowy mieszaniec mięty polnej oraz nawodnej;
• mięta zielona – najczęściej używana do produkcji pasty do zębów oraz gum do żucia;
• mięta polna – przede wszystkim znajduje zastosowanie w ziołolecznictwie, szczególnie przy wszelkich dolegliwościach układu pokarmowego.

Swoje cenne właściwości mięta zawdzięcza obecności mentolu, znajdującym się przede wszystkim w liściach i w mniejszej ilości w łodygach. Największą jego zawartością wyróżnia się mięta pieprzowa, gdzie osiąga nawet poziom 50% składu. Posiada działanie łagodzące wszelkie dolegliwości układu pokarmowego. Rozkurcza również mięśnie gładkie, a w efekcie uśmierza ból. Stosuje się ją szczególnie przy wzdęciach i zaparciach, zaś najbardziej popularnym sposobem podania jest napar z liści, łodyg lub suszu.

Co ciekawe, do szczególnych właściwości mięty należy zaliczyć działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Dlatego pełni uzupełniającą funkcję przy wszelkich kuracjach leczniczych przeciwko Salmonelli oraz bakteriom E. Coli. Dobrze sobie radzi także z gronkowcem złocistym. Mniej znana jest z właściwośći uspokajających, ale właśnie z uwagi na nie podaje się ją osobom cierpiącym na nerwicę.

Z mięty można pozyskać wszelkiego rodzaju olejki, zaś najcenniejsze są eteryczne. Zaleca się jego podawanie w postaci inhalacji przy różnych dolegliwościach układu oddechowego, a przede wszystkim kataru. Dostępne są na rynku także rozgrzewające maści i wcierki, wyprodukowane na bazie mentolowego olejku eterycznego. Działanie odkażające z kolei sprawiło, że mięta znajduje się również w pastylkach i tabletkach na ból gardła.

Mięta znajduje się także w niektórych kosmetykach, a także w produktach do higieny jamy ustnej. Charakterystyczny zapach tych roślin można również wyczuć w specyfikach odświeżających buty oraz stopy, a także w pastach do zębów, niciach dentystycznych oraz płynach do płukania. Jest też obowiązkowym składnikiem balsamów o działaniu łagodzącym.

Chociaż mięta ma silne działanie łagodzące, to podawana w zbyt dużej ilości może przejawiać oddziaływanie toksyczne. Widoczne jest to szczególnie w przypadku przedawkowania kropel żołądkowych, co może skończyć się biegunką oraz wymiotami. Mogą pojawić się również inne objawy, w tym m.in. senność, ospałość oraz apatia. Przy stosowaniu skórnym szczególnie uważne powinny być osoby posiadające skórę podatną na alergie.

Najpowszechniejszą formą stosowania mięty jest napar z jej liści oraz łodyg. Jego przyrządzenie nie wymaga dużych umiejętności kulinarnych. Wystarczy odmierzyć pożądaną ilość suszu, wsypać ją do szklanki, zalać wrzącą wodą i parzyć pod przykryciem przez ok. 10 minut. Dla urozmaicenia smaku oraz wzmocnienia działania, dopuszcza się mieszanie mięty z innymi ziołami, a zwłaszcza melisą lub rumiankiem. Napar można dosłodzić również cukrem lub miodem.

Przechowywanie: w miejscu niedostępnym dla dzieci, chronić przed światłem, wilgocią i obcymi zapachami.